لوهاور نيز گويند . مثالش مسعود سعد گويد : بيت « 1 » كه مرا خوش تر از گلاب و عبير * آب غزنين و خاك لوهاور و لوهور - بحذف الف - نيز آمده چنان كه « 2 » هم او گويد [ 1 ] : بيت اى لوهور ويحك بى من چگونه‌اى * بىآفتاب روشن ، روشن چگونه‌اى و اكنون لاهور گويند [ 2 ] چنان كه هم او گويد [ 1 ] : شعر گرمابه سه داشتم به لاهور * اين نزد همه كسى عيانست و لوهر نيز گويند - بحذف واو دوم - . ليلوپر - به وزن و معنى نيلوفر باشد كه گليست كبود كه از آب رويد [ 3 ] . لامشگر - در فرهنگ - به وزن رامشگر - نام درختى است كه از آن پشه بهم رسد « 3 » و سارخك‌دار نيز گويند [ 4 ] . لاله‌سار - نام مرغى است خوش‌آواز . مثالش شاعر گويد : بيت پراكنده با مشكدم سنگخوار * خروشان بهم سارى و لاله‌سار لوكر - [ بضم لام و فتح كاف ] نام شهريست در هند . كذا فى التحفه . مثالش مسعود سعد گويد :

--> ( 1 ) - كلمه از « ن » است . ( 2 ) - اصل : چنانچه . ( 3 ) - « س » : رشد . ( 1 ) يعنى : مسعود سعد . ( 2 ) اما بدليل شعر مسعود سعد در قديم يعنى سابق بر زمان سرورى نيز به آن شهر لاهور گفته مىشده است . منتهى شايد بتوان گفت كه به صورت لهاور بيشتر متداول بوده است تا لاهور و لاهور بعدا رواج بيشتر يافته . لهانور و لهاوور نيز صورتهاى ديگر كلمه است و متناسب با شعر خسرو شيرين در صفحهء قبل نيز همين صورت اخيرست . ( 3 ) ليلوپل . ( 4 ) شجرة البق . پشه غال . سارشكدار . آغال پشه . كژم . سياه درخت . قره‌آغاج . ( لغت‌نامهء دهخدا ) .